Blogs

Aldo van Hedel6 februari, Amsterdam

Strand, feest en een papierfabriek

"De Summer University is iets unieks van AEGEE. Twee weken lang voor heel weinig ergens in Europa verblijven. Samen met mensen uit alle streken van ons continent." Iets wat ik de afgelopen jaren vaak tijdens de PR-perioden heb genoemd. Toch verbazingwekkend dat zo weinig leden daadwerkelijk op Summer University (SU) gaan. Zelf had ik tot dusver ook nog niet gebruik gemaakt van dit voorrecht. En da's zonde. Vandaar dat ik halverwege het tweede semester van vorig jaar het besluit nam om aan den lijve te ondervinden hoe zo'n Europese vakantie met AEGEE is.

In het kader van 'hoe meer zielen, hoe meer vreugd' – en omdat we elkaar goed liggen, dat ook – heb ik samen met Judith 'rode vamp' de Lange het digitale applicatieformulier doorgenomen en ingevuld. In mei ontvingen wij beiden het heugelijke nieuws dat wij geselecteerd waren door AEGEE-Salerno. Geen nood, ik wist dit stadje eerst ook niet aan te wijzen op de kaart. Het zit een half uurtje met de trein onder Napels, Zuid-Italië. Het zuiden, waar alle maffia zich zou concentreren, waar het eten nog beter is dan in het noorden en waar de zon nooit ophoudt met schijnen. Een groot avontuur dus – en dat was het zeker.

Wat valt je op als nuchtere Hollander wanneer je in Italië rondzwerft? Het weer is fantastisch, de taal een feest voor het oor en het voedsel heerlijk speels zoals het de smaakpupillen stimuleert en keer op keer bevredigt. Er was tijdens de SU ook altijd meer dan genoeg eten, zelfs als iedereen al twee borden heeft genomen. Geweldig! Perfetto! Kan eigenlijk pagina's vol schrijven over de culinaire sensaties maar zal het bondig houden zodat jouw beeldscherm niet ondergekwijld raakt. Vooruit, nog één dingetje dan: gelati, minstens een bol of twee, is altijd een goed idee.

Leuk aan deze SU was dat we niet alleen in Salerno bleven; we vertoefden elke 3 dagen op een andere locatie en kregen zo veel te zien van regione Campania. We hebben rondgewandeld in het oude Pompei, gedaan aan window shopping te Capri en de keramiek van Vietri bekeken. We hebben geslapen in een gymzaal, een caravan en in hostels. We hebben talloze kerken bezocht en nog meer burgemeesters. We hebben gefeest in strandtenten en te dure clubs met zwembaden. We maakten ook altijd lol in de bus en hebben bovendien op een avond twee andere SU's ontmoet en daarmee een dikke fuif gebouwd. Zelfs een tocht van maar liefst drie uur door de natuur om een oude papierfabriek te bezichtigen – inderdaad, de omgeving was ietwat interessanter – was onderdeel van deze bruisende veertien dagen. Daarnaast bezochten we een heus pizzafestival: pizzeria's uit de hele omgeving met elk hun eigen type oven. Of wij bereid waren even na te gaan welk type onze voorkeur had. En laat ik niet vergeten te melden dat de European Night ook op dit evenement geslaagd is. Niet alleen omdat de avond georganiseerd was op een strandje in Marina di Camerota, er leuke muziek was en het maanlicht het schouwspel een magisch tintje gaf, maar ook omdat de alcohol z'n taak prima volbracht.

Je merkt het, genoeg te doen op zo’n SU. Voor iedereen die inspiratie heeft gekregen: doen! Kleine tip: neem dan mee een tas met wieltjes, geen groot uitgevallen sporttas die je telkens op je rug moet sjouwen. Gewoon iets wat ik je wil meegeven, laten we het levenservaring noemen.

Waren er verder dan alleen maar positieve ervaringen in pastaland? Ach, soms komt de humor van een mededeelnemer niet helemaal op je over. Of je valt in slaap tijdens het enige college van de gehele SU, terwijl je op de eerste rij zit. Recht tegenover de spreker. Tja, die dingen gebeuren.

Als ik er zo op terugkijk is het mooiste eigenlijk dat mijn verwachtingen allemaal zijn uitgekomen. Het is iets unieks, precies zoals ik al jaren aan het nieuwe bloed verkondig. Wanneer feest je nog meer op een locatie naar keuze in Europa met zo'n 30 leuke mensen die je naar alle waarschijnlijkheid anders nooit zou hebben ontmoet? Na twee weken heb je in één klap vrienden in alle streken van ons continent. En dat is natuurlijk AEGEE ten top.

NB. Dit stuk is een herziene versie van een eerder in de EuropeSession verschenen artikel

Aldo van Hedel

Rikke Huis in 't Veld29 december, Amsterdam

Oud en Nieuw

In mijn jeugd betekende Oud en Nieuw torens bouwen van rotjes en romeinse kaarsen op bushokjes afvuren. Maar sinds een aantal jaar staat Oud en Nieuw gelijk aan lekker eten, feesten en cocktails. En dit allemaal in onze mooiste kleding.

Dit jaar gaat het er voor mij weer anders uit zien. In een zwarte blouse en een sloof sta ik 11 uur lang 5500 hardcore liefhebbers van water te voorzien, dit natuurlijk onder het genot van hun favoriete muziek. Dit heb ik echter maar al te graag over voor een goed gespekte bankrekening. Oud en Nieuw is dit jaar voor mij dus wat anders. Gelukkig heb ik wel nog altijd mijn goede voornemens; ook typisch voor Oud en Nieuw. Mijn eerste voornemen is zelfs gelijk al behaald; meer geld verdienen.

Naast meer geld verdienen zijn er nog miljoenen andere voornemens te verzinnen. Je hebt de studentenclichés; minder drinken, meer studeren, stoppen met roken, gezonder eten en weer meer gaan sporten. Ik laat verder in het midden welke van deze clichés ik zelf al eens geprobeerd heb. Maar veel van ons zullen moeten toegeven dat ze een poging gewaagd hebben om een of meerdere van deze voornemens te verwerkelijken, of misschien zijn het je goede voornemens van dit jaar zijn.

De ochtend van 1 januari is het meestal alweer tijd om een nieuwe balans op te maken. Of je minder hebt gedronken kun je je niet meer herinneren, maar je bonkende hoofd verraadt het een en anders. De Febo heeft om 4 uur 's nachts het voornemen om 'gezonder eten' alweer om zeep geholpen. Ook doen je voeten en spieren de volgende dag zo veel pijn, dat je het liefst nooit meer wilt bewegen, van sporten komt dus ook niks meer terecht. Gelukkig was gister nacht wel een fantastisch begin van 'jouw' jaar.

Gelukkig hebben we dan altijd het 'meer studeren' nog. Helemaal uitgerust en vol frisse moed openen we onze boeken na de vakantie. En we weten het zeker; dit jaar wordt anders! Dit jaar houden we alles van begin af aan netjes bij en lopen we nooit meer achter. Helaas is de motivatie eind januari alweer ver te zoeken en verlopen de volgende 11 maanden van het jaar weer volgens hetzelfde studiepatroon van uitstellen en haastwerk.

Maar waarom hebben we die goede voornemens eigenlijk? Vorig jaar dronken we genoeg, aten we altijd lekker en was onze conditie ook prima. Ook kwamen de studiepunten in 2011 langzaam maar zeker binnen druppelen. Dus waarom moet ons goede leven nu nog beter? 2011 was toch ook een goed jaar? Maar op een of andere manier denken studenten altijd dat het nog beter kan, terwijl we altijd maar horen dat het echt niet meer beter wordt dan dit.

Ik blijf in ieder geval vasthouden aan mijn goed voornemens; er moet natuurlijk wel iets over blijven van mijn Oud en Nieuw. Ook al is het bijna zeker dat ik er geen ga volhouden en 2012 toch erg veel op 2011 gaat lijken.

Rikke Huis in 't Veld,
Coördinator Europa 2011-2012

Annemiek van den Heuvel3 december, Amsterdam

Het AEGEE-gala, voor nu de perfecte realisatie van mijn kinderdroom

Op hoge hakken lopen, je haren in de krul, een mooie prinsessenjurk en natuurlijk de prins op het witte paard. Als klein kind droomde ik al van deze combinatie. Ik dacht: later, wanneer ik ga trouwen, ben ik het middelpunt van de dag en de mooiste vrouw van de wereld. Nu, een jaartje of vijftien ouder, draag ik hakken omdat het moet onder mijn bestuurspak (want all-stars zijn not done), kunnen mijn haren niet meer in de krul omdat mijn haar door het blonderen soms meer van stro weg heeft dan van menselijk haar, en wil mijn prins op het witte paard maar niet uit de lucht komen vallen. Mijn kinderdroom lijkt dus voorlopig verder weg dan ooit.

Maar gelukkig is er het AEGEE-gala, waar mijn kinderdroom toch een beetje werkelijkheid kan worden op een manier die perfect aansluit bij het leven wat ik nu heb. In een prachtige jurk en met mooie hakken loop ik een mooi oud theater binnen. Heerlijk eten met veel lieve AEGEE’ers, met je beste kant op de foto met je ohh zo leuke date en daarna wordt er heerlijk gedanst op de muziek van de band en de DJ. Gelukkig is de bar afgekocht en maak je als arme student daar goed gebruik van. Bessenjenever, jonge jenever: alles is er in overvloed.

En dan, zo rond middernacht, slaat het om. Na al die glazen bessenjenever wissel je toch je hoge hakken in voor je sneakers. En zelfs daarop gaat het lopen best moeizaam. Je ogen zijn zo klein geworden dat je make-up niet meer te zien is. En dan begint het feest pas echt! Waar je op het begin van de avond nog netjes met je date stond te babbelen, is het nu één voor allen en allen voor één. Je kletst met iedereen. Heerlijk dansen in je oh zo chique galajurk met je nikees on. Je drinkt zoveel bessenjenever tot je alleen nog maar bier krijgt van de barman en je geniet tot in de late uurtjes.

Op dit moment is dit voor mij de perfecte realisatie van mijn kinderdroom. Misschien later, wanneer mijn haar gegroeid is tot een lengte waar de krul wel in kan en ik de hele avond kan drinken en toch op hakken kan blijven lopen, misschien dan komt mijn kinderdroom zoals hij was nog eens uit. En nog een klein, maar niet te vergeten detail: die droomprins, die moet dan ook nog even uit de lucht voor mijn voeten vallen.

Annemiek van den Heuvel,
Vice-Voorzitter en Coördinator Extern 2011-2012

Maartje Vedder10 november, Amsterdam

Bloeien

Na 10 oktober ben ik in een zwart gat gevallen. Ik kwam om in de zeeën van tijd die ik had, ik voelde me sociaal geïsoleerd en moest ineens weer helemaal zelf bedenken wat ik ging doen 's avonds. Hoe ben ik hier beland?

Eind april begon ik aan mijn bestuursjaar. Het grootste project wat ik moest gaan neerzetten dit jaar was al duidelijk: de introductieperiode van 2011. Mijn doel was om een kleine drie weken aan vermaak en vertier te organiseren voor de eerstejaarsleden die wij binnen zouden halen. Gelukkig hoefde ik het niet alleen te doen, er stond al een fantastische commissie klaar om me te helpen.

Naarmate de intro naderden vergaderden we steeds vaker. Het kantoor werd meer en meer bevolkt door de commissie en het leek wel of geen enkel gesprek dat ik voerde nog ergens anders over ging… En na de vele uren op kantoor was het eindelijk zo ver: de introweken begonnen! Bijna elke dag was er een activiteit, wat betekende dat ik vanaf het moment dat de wekker ging totdat ik weer kon slapen bezig was met maar één ding: AEGEE-Amsterdam. Heerlijke feestjes, een geslaagde BBQ en nog vele andere activiteiten maakten de introweken een fantastische periode.

Elke dag samen zijn met je commissie onder dergelijke omstandigheden kan resulteren in twee mogelijkheden. Optie 1 is dat je elkaar aan het eind wel kan wurgen. Optie 2 is dat er een hechte groep ontstaat die lief en leed deelt. Gelukkig was bij ons sprake van optie 2. Er was liefde, er was vertrouwen; het was goed. Dit alles culmineerde in het introweekend. De hele dag zwoegen met twee uur slaap op zak en dan 's avonds toch nog kunnen feesten? Het kan, maar onder één voorwaarde. Je moet een groep mensen om je heen hebben die mee zwoegt met twee uur slaap op zak en 's avonds toch nog kan feesten. Die mensen vind je niet overal, maar de IntroCie zit er vol mee.

En toen, na het weekend, was het ineens over. Nog voor je de tijd hebt om te beseffen wat er gebeurt, zit je uitgeput op de bank en bewijzen de foto’s dat het toch écht allemaal plaats heeft gevonden. Nieuwe vriendschappen, onvergetelijke momenten en sappige roddels, je hebt ze allemaal tot bloei zien komen.

En dat was dus het begin van die lege periode waarmee ik dit stuk opende. Inmiddels zijn we een maandje verder en ik heb me weer herpakt. De agenda staat weer vol, nieuwe levensdoelen zijn gevonden en ik neem zelfs weer het initiatief om af te spreken met vrienden. De blik staat, na een periode van heimwee naar de intro, weer vooruit. De mooie herinneringen en leuke ervaringen blijven, maar nu sta ik met open vizier gericht op de vele heerlijke activiteiten sieren de AEGEE-agenda, we kunnen er weer tegen aan!

Maartje Vedder,
Coördinator Sociaal 2011-2012

Annemiek van den Heuvel9 september, Amsterdam

Stap in de achtbaan en laat je gaan!

Ik weet het nog heel goed, bijna als de dag van gisteren. Toch is het alweer twee jaar geleden dat ik met de trein voor het eerst naar mijn nieuwe kamertje ging. Het studentenleven was begonnen! Voor mij betekende dat in Amsterdam studeren en in Leiden wonen. De verbinding met Amsterdam was net iets beter vanuit Leiden dan vanuit het dorp waar ik vandaan kom, waar de dichtst bijzijnde bushalte toch al snel vijftien minuten lopen is. De eerste Amsterdamse weken waren weken vol nieuwe ervaringen en heel veel nieuwe mensen. En ja, soms waren deze weken ook best een beetje moeilijk: overal naar binnen stappen, leuk doen, gezellig zijn, je voorstellen, dat is niet altijd even makkelijk. Verder hield ik overal hetzelfde praatje: wat ik ging studeren, waar ik vandaan kom en keer op keer moest ik aanhoren dat ik toch echt een Brabants accent heb. Daar moest in de avonduren dan toch maar even aan gewerkt worden.

Nu, twee jaar later, zitten we midden in de PR periode en komen deze herinneringen weer terug. Tijdens de activiteiten die worden georganiseerd door de VU, HvA en UvA spreek ik heel veel nieuwe studenten. Allemaal staan ze aan het begin van hun studentenleven. Nu moeten zij iedereen aanspreken, overal naar binnenstappen en op zoek naar een grote schare nieuwe vrienden. Alles is ontzettend spannend en vooral heel erg nieuw.

Terugkijkend op de afgelopen twee jaar, was die eerste periode achteraf toch ontzettend leuk. Een nieuw leven stond voor je: eigen keuzes maken, geen verantwoording afleggen, zijn wie je wilt zijn. Veel mensen zeggen: "Geniet van je studententijd, want het gaat veel te snel voorbij.". En daar hebben ze gelijk in! Het lijkt wel een achtbaan waar je in stapte. Herinner jij je nog je introductieperiode? Je mentorpapa's of mama's? De eerste borrel waarop je dronken werd? Je eerste Kinky Party? Het eerste weekendje weg met al je lieve AEGEE-vrienden? Het klinkt allemaal heel melancholisch, maar toch waren dat de mooiste tijden. En gelukkig hebben ook nog veel moois voor de boeg.

Dus voor alle nieuwe studenten die net lid zijn geworden van AEGEE, of voor diegenen die nog twijfelen of ze wel of niet bij een studentenvereniging willen: geniet van die eerste periode van je studententijd. Geniet van alle nieuwe ervaringen, van de leuke feestjes, de veel te korte nachtjes en vooral van alle mensen die je leert kennen. Je studententijd is geweldig en AEGEE kan daar een heel mooi deel van zijn.

Annemiek van den Heuvel,
Coördinator PR-commissie 2011-2012

Marleen van Dam4 juni, Amsterdam

Het S-woord

De zon staat hoog aan de hemel en het is minimaal 24 graden. Half AEGEE is daarvan aan het genieten op de Maastrichtse voetbalvelden, maar ik zit eenzaam in de UB te zwelgen in zelfmedelijden.

De reden van mijn aanwezigheid hier en mijn afwezigheid in Maastricht staat voor mij op het scherm: de Scriptie. Waar ik een paar maanden geleden nog enthousiast en bevlogen van plan was de wereld te gaan verbeteren met mijn wetenschappelijke bijdrage aan het debat rondom privacyschending, kan ik inmiddels de woorden discours, inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, overheid en burger niet meer uitstaan! Wetsvoorstellen, beleidsdocumenten en interviews; ik scroll er steeds lustelozer doorheen. Mijn grootste levensdoel op dit moment? 8000 woorden produceren. En wel zo snel mogelijk.

Het had natuurlijk allemaal een stuk minder treurig kunnen verlopen, als ik eerder begonnen was bijvoorbeeld. Dat was uiteraard ook het plan. Er kwam echter iets tussendoor. Iets met AEGEE en iets met bestuur. Het is inmiddels alweer anderhalve maand geleden dat de bestuurswissel plaatsvond, maar eigenlijk begon alles eerder. De eerste bezigheid die veel tijd kostte, was namelijk het vormen van een goed bestuur. Hoewel het begin voorspoedig verliep - al snel hadden zich vier dames verenigd die het helemaal zagen zitten met elkaar en met AEGEE - waren de laatste loodjes van de bestuursvorming toch een beetje zwaar. Gelukkig wisten wij ons op tijd verkiesbaar te stellen als compleet, zestallig bestuur.

Toen volgde een periode van inwerken, vergaderingen van Massief bijwonen en, vooral, ons voorbereiden op wat komen ging. En hoewel deze periode in het bestuursjaar een vrij rustige is, kwam er na de wissel inderdaad ontzettend veel op ons af. Effectief vergaderen, efficiënt notuleren, beleid schrijven, begrotingen maken en je eerste kritiekpuntjes verwerken op de ALV. Alles is heel leuk, uitdagend, moeilijk, spannend, maar bovenal: tijdrovend! Je wilt heel graag alles goed doen. Darom ben je zelfs als je even niet bezig bent met AEGEE, wel bezig met denken over AEGEE. Wat kan er beter en wat moet er nog gedaan worden?

En zo kon het gebeuren dat ik de afgelopen drie maanden ongeveer 0 uur per week aan mijn scriptie heb gewijd, terwijl de vet onderstreepte, omcirkelde en rood-gearceerde datum van 6 juni in mijn agenda steeds dichterbij kwam. Het duurde best lang, maar twee weken geleden besefte ik dan toch dat er iets moest gaan gebeuren. Rigoureuze maatregelen zijn genomen: het BART-toernooi is afgezegd, het wachtwoord van mijn Facebookaccount heb ik afgestaan en mijn sociale leven staat uit. Maar dat geeft allemaal niet, want ik weet waar ik het voor doe: een geweldig vervolg van mijn bestuursjaar zonder al te veel studiestress, waarin ik mijn aandacht volledig aan AEGEE kan schenken! Zo. En nu weer aan het werk.

Marleen van Dam,
Secretaris AEGEE-Amsterdam 2011-2012

Mark van der Putten20 april, Amsterdam

Summer University

Ieder breekt zijn of haar hoofd over de moeilijke en drukke dingen in het leven. Studenten over de drie tentamens die in aantocht zijn. Met een immens hoge stapel boeken naast hun dat zelfs de Himalaya of een vuurspuwende Eyjafjallajokull geen angst meer inboezemt. Maar toch slaan de luiken dicht om als kluizenaar in volledige stilte te studeren.

Als je dan denkt van een stressvolle tentamenperiode af te zijn, dient de volgende zich al weer aan, namelijk jouw zomervakantie. Menig persoon kan zich daar zich zo druk over de vakantie maken, dat het zelfs kan ontaarden in een knallende ruzie!

Anderzijds heb je nog de nodige chagrijnige geitenwollensokken, die hun onvrede niet onder stoelen of banken steken dat ieder jaar weer een aantal bossen verdwijnen om een constante stroom aan vakantiefolders door de brievenbus te stouwen.

Ook op het kantoor stapelen deze vakantiefolders zich her en der langzaam op, maar een aantal gele ligt netjes op een stapel opgeborgen. Het zijn de langverwachte Summer University booklets. Deze gele rakkers zijn jammer genoeg niet drinkbaar maar Summer Universities staan er bol van om als student goed de vakantie door te komen.

Een Summer University, voor wie het nog niet kent, is de beste manier om goedkoop op vakantie te gaan en twee geweldige weken te hebben met zon, zee, strand en drank. Uit persoonlijke ervaring weet ik, en veel leden bij AEGEE-Amsterdam, dat het simpelweg geweldig is. Daarnaast maak je zoveel vrienden dat je altijd ergens in Europa een gratis plek hebt om te slapen.

Terwijl ik uit het raam staar ter inspiratie voor mijn aankomende tentamens, schijnt de zon vol op mijn gezicht. Met weemoed denk ik terug aan Roemenië en begint het SU gevoel weer te kriebelen.

Instinctief begin ik de gele Summer University Booklet te lezen en vergeet zo alle stress.

Mark van der Putten,
Europese Activiteiten AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Martien van der Burg20 maart, Amsterdam

Over Blackberry's en updates

Wie denkt dat het Spui de plek in centraal Amsterdam is om te kijken en bekeken te worden heeft het mis. Het échte flaneren vindt nog geen honderd meter van dit plein plaats in de centrale bibliotheek van de Universiteit van Amsterdam aan het Koningsplein. Wanneer de draaideuren van dit pand 's ochtends langzaam in beweging komen stroomt de bibliotheek dag na dag vol met zorgvuldig gestylde studenten. Ook op een regenachtige zondagochtend gaat de make-up doos dus open en zijn brillen amper te bekennen terwijl contactlenzen de norm zijn. Daadwerkelijk studeren lijkt vaak niet eens noodzakelijk, het gaat erom gezien te worden.

Zelf bevind ik mij ook weleens in 'de UB' en sinds het begin van dit academisch jaar bespeur ik tot mijn schrik een trend: niet alleen is iedereen voorzien van de laatste mode, ook op technische gebied bezit de gemiddelde UB-bezoeker de laatste gadgets. Zo komt het steeds vaker voor dat ik als enige student zonder moderne laptop onder de vingers en smartphone bij de hand aan een van de lange studietafels zit. Niet minder dan elf mede-UB gebruikers zitten aan zulke tafels druk met de buitenwereld te Facebooken vanachter hun geruisloze Apple-laptops. Geregeld glijdt de blik weg van het computerscherm om kort te kijken of het rode BlackBerry-lampje alweer oplicht en er een nieuw SMSje is binnengekomen.

Binnen dergelijke tafelindelingen ben ik een vreemde eend in de bijt. Zo bezit ik pas sinds zeer recent een mobiele telefoon met kleurenscherm en ook mijn laptop verliest het van de vele Macbooks die op tafel staan te pronken. Daarnaast beschikt mijn computer niet over een elegant aan/uit-knopje, maar dient een krakende schakelaar te worden gebruikt om het apparaat in te schakelen. Wanneer mijn laptop tot leven komt gaat een ventilator in het binnenwerk zo hard blazen dat menigeen bang is dat het apparaat opstijgt. De windvlaag die plots over de tafel glijdt doet de stencils communicatiewetenschap van mijn buren steevast op de grond waaien. Gedurende dit proces kan ik steevast rekenen op geagiteerde blikken vanachter de het rijtje zacht oplichtende Apple-logo's.

Nadat ik deze vernedering voor de zoveelste keer doormaakte besloot ik recent de dingen drastisch anders aan te pakken. Ik verliet de bibliotheek en snelde mij richting de Vodafone-winkel voor een eerste upgrade. Daar aangekomen trof ik een lege winkel aan, aangezien alle drie de medewerkers druk in de weer waren een wat oudere New Age-aanhanger voor de winkel te verwijderen. Deze dame was uit volle borst aan het schreeuwen dat smartphones voor prostaat- en baarmoederhalskanker zorgen en joeg de clientèle daarmee de stuipen op het lijf; uiteraard geen beste reclame voor een bedrijf dat zijn geld verdient met de verkoop van dergelijke telefoons.

Bij binnenkomst had de vrouw mij met een blik aangekeken die het midden hield tussen woede en oprechte teleurstelling. Van de drie jaar dat ik nu in Amsterdam woon heb ik er echter 2,5 vlakbij of zelfs bóven de A10 gewoond: als ik geen prostaatkanker krijg van een smartphone dan zal ik het wel krijgen van fijnstof. Met deze relativerende gedachte liet ik mij, nadat het Vodafonepersoneel de dame vakkundig had doorgestuurd naar de collega's van T-Mobile, grondig informeren.

De medeweker in het onberispelijke, rode hemd vatte mijn keuze kort doch bondig samen: een iPhone, een nep-iPhone (inclusief kekke, groene robotmascotte) of een BlackBerry. Al vrij snel merkte hij mijn totale gebrek aan deskundigheid en liet hij verkooptruc #1 op mij los: geheel toevallig bleek 'de beste' smartphone ook de duurste in de winkel te zijn. Met mijn jarenlange ervaring in een groot callcenter prikte ik hier gelukkig snel doorheen en informeerde verder. De verkoper bestookte mij daarom met verkooptruc #2: het overdonderen met technische gegevens. En dus werd ik getrakteerd op een technische uiteenzetting over gigahertzen, apps, schermresoluties en updates.

Bij het horen van dat woord besloot ik direct de winkel te verlaten. Ik spuug namelijk op updates. Ze houden mij van mijn werk en dragen voor mijn gevoel vaker bij tot computerproblemen dan computeroplossingen. Geen wonder dat ik mij een bestuursjaar lang kapot heb geërgerd aan de computers op het AEGEE-kantoor: daar staan namelijk zóveel programma's op dat er altijd wel iets geëpdatet moet worden.

Na deze desillusionerende ervaring besloot ik mijn bezoek aan de Apple-store af te zeggen en terug te keren naar de bibliotheek. Inmiddels heb ik een eigen 'update' gevonden voor mijn computerproblemen en zorg ik dat ik tijdens het opstarten altijd even afwezig ben om koffie te halen. Ook met mijn simpele telefoon ben ik weer uitermate tevreden: een mobiel die überhaupt niet kan updaten is immers altijd bij de tijd!

Martien van der Burg,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Martien van der Burg29 december, Amsterdam

Tradities en gebruiken in het jaar 2011

Het einde van 2010 nadert in moordend tempo. Wie echter meent dat de kerstperiode een vredige tijd is voor bezinning, een periode waarin het afgelopen jaar kan worden overdacht heeft het finaal mis. Terwijl de vuurpijlen worden klaargezet en ieder zichzelf respecterend cabaretier de laatste hand legt aan zijn of haar oudejaarsconference maakt AEGEE zich op voor een drukke januarimaand. Met een marathonactiviteit die maar liefst 25 uur duurt, de eerste activiteit van ons jongste genootschap T.O.N.Y. en het congres zorgt de vereniging ervoor dat niemand in een nieuwjaardip hoeft te vallen.

Europese evenementen, zoals het congres, verschillen allemaal van karakter of thema, maar één ding is kenmerkend voor iedere Europese AEGEE-activiteit: de European Night. Tijdens dit terugkerende hoogtepunt nemen gasten vanuit alle uithoeken van het continent kenmerkende, lokale en doorgaans zwaar alcoholische dranken mee. Gedurende de avond maakt je lever een avontuurlijke reis door alle uithoeken van Europa: van Port uit Portugal, via Griekse Ouzo naar Oost-Europese brouwseltjes die door opa gestookt zijn in het tuinhuisje. Tijdens een European Night passeert dit allemaal de revue. Amsterdammers plunderen steevast de Gall&Gall door de rekken met jenever, brandenwijn, advocaat en dropshot vakkundig leeg te trekken.

In mijn tijd bij AEGEE heb ik inmiddels een groot aantal van dergelijke nachten mogen meemaken. Komisch genoeg is het juist wanneer alle nationaliteiten samenkomen, dat ik ga nadenken over de Nederlandse identiteit. Zo vroeg ik me laatst af wat wij zouden serveren tijdens een European Eating Night? En waar zouden onze buitenlandse gasten dan mee voor de dag komen? Het was een gedachte die mij enigszins droevig stemde. Het kost weinig moeite te bedenken waar buitenlanders mee aan zullen komen. Leden van AEGEE-Parijs zouden ongetwijfeld geurige Franse kazen meebrengen, Italianen bijzondere desserts en Spanjaarden overheerlijke hammen. Het Comité Directeur zou vanuit Brussel chocolade aanleveren en van Turken zouden wij ongetwijfeld zoet snoepgoed mogen verwachten.

De typisch Nederlandse culinaire hoogstandjes verraden echter een geschiedenis waarin soberheid en zuinigheid in een hoog vaandel staan. Tijdens de Hollandse vrijmibo verschijnen daarom geen Franse kazen bij de borrel, maar moeten wij het doen met bitterballen en kroketten. Het succes hiervan is voor mij altijd een mysterie geweest: restjes (afval)vlees worden verwerkt tot een dubieuze ragout die vervolgens afglijdt in een bak met frituurvet. Ook die typische decemberspecialiteit, de oliebol, is feitelijk gezien weinig meer dan een kleffe klomp deeg die wederom gefrituurd dient te worden. Het succes van deze specialiteiten is voor mij even fascinerend als onverklaarbaar. Wellicht zijn ze een overblijfsel van toen de Hollandse winters nog écht koud waren? Wie het weet mag het zeggen.

Er zijn een hoop typisch Nederlandse dingen waarop men trots kan zijn maar onze keuken hoort daar helaas overduidelijk niet bij. Toch doen de oliebollenkramen momenteel goede zaken en staat in menig Hollandse garage de frituurpan startklaar. Ondanks mij aversie tegen Nederlandse snacks (behalve aan het einde van de borrel) hoop ik dat jullie een geweldig oud en nieuw tegenmoet gaan. Geniet van de oliebollen maar geniet vooral van de avond. Tot in 2011, tot op een European Night waar gelukkig niet gegeten wordt!

Nieuwsgierig naar de European Night? De eerstvolgende editie vindt plaats op zaterdag 8 januari in het scoutinggebouw aan de Christoffel Plantijngracht 5. Machtig AEGEE op de borrel of kom langs met een eigen fles Hollandse drank.

Martien van der Burg,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Martien van der Burg1 december, Amsterdam

De printer is dood, lang leve de printer!

In het weekblad van de Universiteit van Amsterdam, de Folia, stond enkele weken geleden een interessant artikel over lomografie. Hierin werd gesteld dat, terwijl fotocamera's steeds meer megapixels krijgen en digitale fotografie steeds beter in staat is de werkelijkheid exact vast te leggen er, volgens de Folia-redactie, een groeiende hunkering naar vroeger ontstaat. Terug naar het analoge tijdperk, naar het ouderwetse fotorolletje. Terug naar vroegah-was-alles-beter. Vooral de 35 mm LOMO LC-A Compact Automat camera van Sovjet makelaardij schijnt een ware hit te zijn onder hippe Amsterdammers. Hoe een 'Lomofoto' eruit ziet? Overbelicht, verwassen kleuren en een vervormd perspectief. En toch weet zo'n primitieve camera de harten te veroveren van vele fotografen en een heuse cultstatus te bereiken.

In een tijd waarin alles sneller, beter en realistischer kan en moet is het succes van de LOMO camera een prachtig voorbeeld van een romantische hunkering naar vroeger. Een mogelijkheid om het verleden een beetje vast te blijven houden. Iedereen kent daar volgens mij wel voorbeelden van, want terwijl ieders kledingkast uitpuilt, heeft iedereen wel een oud paar schoenen of kapot paar schoenen dat toch bewaard moet worden. Ikzelf heb deze hunkering in een extreme vorm en bezit daarom naast veel oude kleding ook een zes jaar oude mobiele telefoon die alleen dankzij meters plakband nog functioneert. Je leert door de ongemakken heen te kijken en legt je neer bij hoe het is.

Zo is het eigenlijk ook met het AEGEE-kantoor. Deze is, zelfs na een schoonmaakbeurt, altijd rommelig. Op de banken zijn al zoveel AEGEE'ers neergeploft dat je tot je middel wegzakt wanneer je toch plaatsneemt. De ontvangst van de Digitenne is steevast beroerd en er zitten gaten in de vloerbedekking. Het zijn zaken waaraan je je mateloos zou kunnen storen maar dat doe ik niet. Het geeft het kantoor zijn charme; het is goed zo.

Ondanks mijn zonnige kijk op het kantoor en oude reut in het algemeen, zijn er echter grenzen aan hetgeen mijn roze bril kan verhullen. Actieve AEGEE'ers zullen al weten waar ik het over heb, het is de nachtmerrie van elk lid, de grootste vrees van ieder bestuurder: de AEGEE-laserprinter. Dit hoogstaande stukje techniek werd twee jaar geleden aangeschaft en kon printen in zowel zwart/wit als kleur. Vanaf het prille begin stond onze CLS-300 (ik weet het typenummer inmiddels uit mijn hoofd) echter het merendeel van de tijd rokend langs de zijlijn. Keer op keer wist het apparaat ons te verrassen met nieuwe foutmeldingen: een defecte printkoptrommel, overvolle tonerbakjes, lege cartridges; werkelijk alles is al eens voorbij gekomen. Het ontcijferen van deze foutmeldingen is overigens een kunst opsich. De CLS-300 communiceert namelijk met behulp van twee piepkleine lampjes die in verschillende kleuren op verschillende ritmes knipperen. Een kleurenblind iemand zonder gevoel voor muziek is daardoor bij voorbaat al kansloos... Nadat ik meerdere keren mijn leven in de waagschaal legde en, tegen alle veiligheidsvoorschriften in, het bakje waarin levensgevaarlijk nanostof wordt opgevangen leeg stofzuigde was recentelijk de maat vol.

Nadat ik minutieus een nieuwe foutmelding had ontcijfert bleek de image unit vervangen te moeten worden. Toen uit een kort onderzoekje bleek dat dit mysterieuze onderdeel meer dan 100 euro kost werd het tijd de roze bril af te zetten en rationeel te denken: deze printer haat AEGEE en moet weg. Nog geen week later stond de opvolger van CLS-300 op de welbekende tafel in het hoekje van het kantoor. Onder het adagium 'wat er niet opzit kan ook niet kapot' werd dit een sobere doch razendsnelle zwart/wit printer. Iedere dinsdagavond kijk ik gehypnotiseerd naar het apparaat terwijl deze de Massieve Boodschap in recordtempo uitbraakt. Ik nodig iedereen hierbij van harte uit want op de printer zit een soort van lichtgevend blauw wiel dat ronddraait tijdens het printen: een magische gewaarwording die iedereen minstens eens zou moeten hebben meegemaakt.

Maar toch, terwijl ik tevreden kijk naar de vrolijk zoemende printer denk ik weleens terug aan de CLS-300. Want die enkele keer dat hij printte deed hij dat wel weer in kleur...

Martien van der Burg,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Martien van der Burg27 oktober, Amsterdam

Brassen

Als bestuurder van AEGEE-Amsterdam doe je veel dingen voor het eerst. Zo schreef ik samen met mijn medebestuurders voor het eerst een beleidsplan, waarvoor ik recent voor het eerst een tussentijds verslag opstelde. Tijdens het introweekend verfde ik voor het eerst mijn haar en bracht ik voor het eerst evenveel glaswerk naar de glascontainer als Bonnie St.Claire. Voor het eerst barbecuede ik voor meer dan honderd man en voor het eerst at ik een halve kilo Cassavechips binnen twee minuten. Na deze korte opsomming mag het duidelijk zijn: een jaar besturen betekent een jaar lang nieuwe ervaringen opdoen.

Een van de leukste nieuwe ervaringen vind ik het bezoeken van constitutieborrels en meer in het bijzonder de kunst van het 'brassen'. Hoewel deze termen bij oud-besturen volledig zullen zijn ingeburgerd licht ik een en ander toch even toe. Na een bestuurswissel organiseert het kersverse bestuur een zogenaamde constitutieborrel alwaar oud-besturen en besturen van andere verenigingen de mogelijkheid krijgen hen te feliciteren. Omdat de meeste besturen net gewisseld zijn én omdat AEGEE-Amsterdam zowel door Amsterdamse verenigingen als andere AEGEE-locals wordt uitgenodigd borrelt Massief zich momenteel een slag in de rondte.

Graag wil ik deze begrippen toelichten aan de hand van een praktijkvoorbeeld. Zo werden wij recentelijk uitgenodigd voor de constitutieborrel van AEGEE-Eindhoven. Doorgaans worden dergelijke borrels georganiseerd in bruine kroegen met gezellige namen als 'Het groene laecken'. Deze constitutieborrel was echter anders. Vanavond werden we namelijk verwacht in 'de Bunker'. Tessa, Tim en ik lieten ons echter niet kennen en zo vertrokken wij in jubelstemming naar Eindhoven Centraal. Eenmaal in de Bunker werden wij feestelijk onthaald en bedankt voor onze komst. Op constitutieborrels betaal je niet met geld maar met plastic munten, kralen, schelpjes of chocolademunten. De deurman (pedel) voorzag ons van het betaalmiddel van vanavond: gespikkelde glazen knikkers. Ieder kreeg er twee.

Nadat ik mijn constitutiepraatje had voorgedragen aan de voorzitter en hij ons, dronken en met bloeddoorlopen ogen, bedankte kon de avond beginnen. Nadat ik een rondje langs de aanwezigen had gemaakt en weer terugkwam bij Tessa had zij haar twee knikkers weten te verzevenvoudigen tot het gezellige aantal van veertien knikkers. Toen bleek dat ook Tim op magische wijze zijn knikkers had weten te verdubbelen was het duidelijk: voorlopig bleef AEGEE-Amsterdam nog even in de Bunker.

De knikkers rolden vrolijk over de toog terwijl het bier bleef vloeien. Ik diende een verzoeknummer in en werd direct uitgenodigd achter de bar alwaar ik dienst mocht doen als gast-DJ. Terwijl Tessa en de voorzitter van AEGEE-Eindhoven, onder het genot van een feestelijk muziekje, gezellig stonden te dansen op de tafels keken Tim en ik vanuit onze ooghoeken naar het gastenboek. Naarmate de avond vorderde werd het namelijk tijd voor het zogeheten brassen, de sport om het gastenboek te stelen (deze wordt bewaakt door een heuse boekbewaarder). Uiteraard bereidt een bestuur zich hierop voor, het boek is daarom doorgaans moeilijk te bemachtigen.

In Eindhoven had de boekbewaarder zijn werk goed gedaan. De kaft van het boek was met Ducttape vastgeplakt aan de tafel en door de ringband zat een metalen kabelslot. Een dergelijke voorbereiding verdient natuurlijk complimenten. De dronken boekbewaarder kon deze op prijs stellen, maar Tim wilde wel even laten zien dat Ducttape minder sterk is dan gedacht. 'Kijk maar' lichtte hij toe terwijl hij met zijn huissleutel nonchalant doch vakkundig het plakband doorsneed. De boekbewaarder leek onder de indruk van dit stukje Amsterdamse bluf en de allereerste semi-serieuze poging het boek te brassen. Terwijl hij even weg keek rukte ik de kabel uit de ringband waarop Tim het op een lopen kon zetten met het boek.

Zelfs al was hij Rocky tijdens het introweekend, Tim kon ze niet door de haag van leden van AEGEE-Eindhoven worstelen die hem bij de deur tegenhielden. Er ontstond een worsteling rond het boek waarbij Tim het binnenwerk naar mij probeerde te gooien terwijl iedereen nog om de kaft stond te vechten. Helaas gooide hij het boek niet naar mij maar richting de lampenkap, die daarna in stukken op de grond lag. In de verwarring die ontstond vloog ik op mijn gladde leren zooltjes door de betonnen gangen van de Bunker. Eenmaal aangekomen bij de hoofduitgang werd ik verrast door een innovatie van de Technische Universiteit Eindhoven. Waar de UvA op het Crea2/StuC gebouw slechts een roestig slot heeft gemonteerd, daar kon hier het pand alleen worden verlaten met een digitale sleutel én cijfercode.

Terwijl de boekbewaarder de hele Bunker aan het uitkammen was opzoek naar het boek klopte ik licht aangeschoten aan bij een andere vereniging in de Bunker. Dit bleek Ichtus-Eindhoven alwaar een Bijbellezing op het punt stond te beginnen. Na een korte uitleg werden de Bijbels even opgeborgen en hebben hun leden het gastenboek buiten verstopt.

Eenmaal terug in het hok van AEGEE-Eindhoven werden de laatste knikkers ingewisseld en stond AEGEE-Amsterdam, twee uur na de laatste andere local, op het punt te vertrekken. Voor het bestuurshok (waar onze jassen lagen) bleek echter dat het voltallige bestuur zo dronken was dat ze de code van de deur niet meer konden opnoemen. Na een half uur wachten op de reservesleutel en het missen van onze trein ging de deur dan toch open. Tessa, Tim en ik konden terug naar Amsterdam. Zonder knikkers maar mét het boek. Mission accomplished.

Tot slot. Deze blogpost kan wellicht ietwat rommelig, chaotisch en ongestructureerd overkomen. Als een ware journalist heb ik echter enkel geprobeerd als een fly on the wall een verslag te geven van de avond. Ik meen hierin geslaagd te zijn ;p.

Martien van der Burg,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Rosa Brandenburg26 september, Amsterdam

Wolfpacks photofrenzy

In de stad Amsterdam, waar alles kan en mag, lijkt niets onmogelijk. Toch maakt Wolfpack het ons aardig lastig tijdens de photofrenzy. Met opdrachten als: neem een frisse duik in één van de Amsterdamse grachten, ga op de foto met tien sexy blondines en kruip achter het glas in de wallen, zijn we wel een avondje zoet. We steken onszelf in de gloed nieuwe blauwe intro truien en 'groepje intro' is er helemaal klaar voor! We ontdekken dat Tims pak nog op kantoor ligt, dus hij gaat de komende uren niet alleen undercover mee als introman, maar ook SUIT UP! zoals de mannen van Wolfpack dat graag zien.

Gelukkig is daar eerst de alcohol. Op foto nummer 1 moet zo veel mogelijk drank staan. Op het Spui maken we nieuwe vrienden met het gehele terras van café Hoppe. Deze heffen dan ook vrolijk samen met ons het glas voor de groepsfoto, "op Wolfpack" uiteraard. Als Henrike vervolgens de taak op zich neemt het Lieverdje intens te zoenen, staan we niet alleen op onze eigen camera, maar ook op dat van een geïnteresseerde toerist. Door naar Spui 13 waar de boze buurman met zijn nageslacht woont. We lachen, schreeuwen, huilen, maar de beste man laat zich niet zien. Hier rekenen we later nog wel mee af!

Corpsmannen gespot! Willen ze op de foto, onder het mom van de ware student? Nee natuurlijk, ze zijn chagrijnig en hebben haast, keurig in hun rol. Maar Tessa gooit haar charmes in de strijd, en deze zijn niet te weigeren. De vraag of ze gekust mogen worden negeren ze maar even. Toch de dure pakken, boze koppen met half lang haar en het grote bord op de gevoelige plaat. In de O'Neill showen we dé nieuwe kledinglijn aan de Kalverstraat, uiteraard in de etalage. Op naar kantoor waar we met de trinity op de foto willen. Op de achtergronden van de drie computers komen Umesh, Jip en Wolf, de oprichters van Wolfpack, levensgroot te staan. Alsof dat nog niet genoeg is trekken de dames, onder protest van Tessel, vrolijk hun shirtjes uit, terwijl de mannen zich op de voorgrond blootgeven.

Woei we komen al lekker los, maar zijn er nog lang niet. Waar vinden we de oudste man van Amsterdam? In verzorgingstehuis de Flesseman op de Nieuwmarkt vinden we er één met een zeer indrukwekkende coupe. Zijn snor reikt in twee prachtige pluimen tot ver onder de kaak en de rest van het haar is voor het gemak maar recht op het hoofd in een knotje geknoopt. Hup op weg naar de dikste man van Amsterdam. Als we zelf even een patatje willen nuttigen zien we daar de man met een buik om trots op te zijn. Hoe vertellen we hem echter dat we met hem én zijn buik op de foto willen? Helaas neemt de vrouw achter de balie de foto zodat alleen zijn hoofd te zien is. Geloof ons op ons intro woord, het was hem echt! Even snel met z'n allen in het openbare toilet? Daar trekken we onze neus niet voor op. In de wallen opzoek naar een raam waar we achter mogen. Dit loopt iets minder soepel, gelukkig loopt er wel een groep toeristen met erg veel blonde meiden langs! En Andrélon doet haar werk goed, op deze foto schijnt de zon :).

Op de Dam zijn gek genoeg geen duiven te vinden! Wel een politie agent die het niet na kan laten de sterke arm van de wet tegen onze opstandige geesten op te heffen. Terwijl ik zijn e-mailadres nog aan het noteren ben wordt de stoerste limousine ever gespot. Wel midden op straat voor het stoplicht dus dit levert een enigszins bewogen, maar wel spetterende actie foto op. Op het homomonument vinden we eindelijk tijd om even lekker aan elkaar te zitten om vervolgens onze lippen op de hoofden van twee zwervers zetten. Die overigens gulzig ons kleingeld innen. We aanbidden ieder onze eigen (on)deugden onder aan de Westerkerk en pakken dan lekker de bus richting Leidseplein. Hier maken we Tessels straat onveilig door functioneel naakt te tonen op een woonboot. Ook plakken we de AEGEE-sticker oh zo hoog!

Als de kust veilig is op het Leidseplein gaan de broekspijpen omhoog, de schoenen op de rand en springen we ín de fontein van het American hotel. In het vondelpark duiken we met liefde de bosjes in en verstoren we de orde graag. Dit keer op verzoek van Tessel in BH! Tim kan het niet laten mij nog snel een aanzoek inclusief bloemen te doen. Waarop we vervolgens in een steegje met onze hoofden naar de muur gekeerd worden en keihard ontgroend worden door de man in pak. Gelukkig is er ook ontspanning. Bijvoorbeeld in de Dampkring, waar we koffie roken en zo een foto vol dampen creëren. Ook knuffelen we een Marokkaan met coole pet zeer grondig. Tegen de man van Spui 13 heffen we onze vingers en raden hem nogmaals Watergraafsmeer aan.Wat een belevenissen! Wat een avond! We zijn absoluut dichter bij elkaars naakte waarheid en perverse ideeën gekomen. Of dat daadwerkelijk een aanrader is zal ik maar in het midden laten, de Wolfpack photofrenzy kan ik in ieder geval wel aanprijzen!

Rosa Brandenburg,
Coördinator Sociaal, Vicevoorzitter AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Annet Bos14 september, Amsterdam

Intro 2010

Volgende week barst het los: de introperiode 2010. Dit jaar is het dubbel zo leuk om lid te worden van AEGEE-Amsterdam, het is namelijk Lustrum-jaar! Dit betekent nóg meer spetterende activiteiten dan normaal!

Reizen, feestjes, liften, commissies, borrels, genootschappen, uitwisselingen.. Met AEGEE kun je alle kanten op. Duizelt het je allemaal een beetje? Don't worry, de CommIE zet het allemaal voor je op een rijtje tijdens de Wegwijs op 23 september. Hierna volgt een spannend moment, want dan worden de mentorgroepjes bekend gemaakt! Nadat je hebt kennis gemaakt met je mentormama en -papa (of wie weet tref je wel een 'modern gezin' met twee papa's of twee mama's, niet geheel ongebruikelijk binnen AEGEE Amsterdam) is het tijd voor het feest der feesten: het FOUT feest! En fout kan bij AEGEE niet fout genoeg zijn, dus dress to impress! Vervolgens kun je drie weken lang meedoen aan de leukste en gekste activiteiten, allemaal om de vereniging en andere leden beter te leren kennen. Geniet van internationale gerechten en drankjes tijdens European Night, kom op plaatsen waar je nog nooit bent geweest bij het Treinspel, laat je groepsgenoten versteld staan van je beschuit-eten-in-recordtijd-kwaliteiten bij de enige echte eetwedstrijd en vind je passende schroefje op het Bout feest.

De introperiode wordt afgesloten met het introductieweekend. Hier hangt een thema aan vast wat een week voor het weekend bekend zal worden gemaakt. Het is dan de taak om je als groepje zo origineel mogelijk te presenteren en zoveel mogelijk punten binnen te slepen tijdens de spellen. Behalve eerstejaars trekt dit legendarische weekend ook altijd een heleboel ouderejaars aan, en ook voor hen heeft de IntroCie een leuk subthema in petto, dus be prepared! Om je een beeld te geven van wat je zoal te wachten kan staan een sfeerimpressie van het introweekend 2008:

Laat je vooral niet afschrikken door de mensen in ondergoed, in de fanatieke strijd om de titel 'beste introgroepje' gaat men doorgaans tot het gaatje.. Mis het allemaal niet, blok 8 t/m 11 oktober in je agenda en zorg dat je erbij bent!

Annet Bos

Tessa van Ravenzwaaij8 september, Amsterdam

De eerste keer in een seksshop

Met Martien sprak ik af om vanaf huis samen er naartoe te fietsen. We moesten namelijk opzoek naar een constitutie cadeau, en aangezien de kinky party een van ons meest spraakmakende events is, leek het ons leuk om een kinky cadeautje te geven. Vandaar dat we besloten op bezoek te gaan bij een seksshop.

Daar zette ik dan mijn eerste stappen. Het eerste wat me op viel was de sexy outfit die een pop aan had. Toen ik naar beneden keek zag ik dat deze pop een voorbindpiemel om had. 'Ja, dat maakt het toch allemaal iets anders', dacht ik bij mezelf.

Martien en ik besloten bij de kleine accessoires te gaan kijken. Hier vonden we penisringen met een vibratortje, gekke ijzeren ringen waarvan we geen idee hadden waarvoor ze dienden, van die balletjes die je ter genot in een van je gaten moet stoppen en de gewone harige handboeien. Ook was er een of ander kussen waar een vibo in zat, dat ging dan bewegen en als vrouw kon je er oprijden. Voor de mannen waren er de altijd mooie opblaaspoppen. Natuurlijk was dit niet het enige, er was nog veel meer om te zien en te voelen. Te veel om te onthouden, en te veel om weer zo snel mogelijk te vergeten.

Maar een beeld blijft maar in mijn hoofd. Ze verkochten er namelijk ook pornofilms. Natuurlijk heb ik wel eens een hoesje mogen aanschouwen, maar deze hoesjes waren te heftig voor woorden. Er was een reeks films waarin mensen seks hadden met zwangere vrouwen. Dat is al gek. Maar nog erger waren de films waarbij sperma over het hoofd van dames was gespoten. Die hele hoofden waren aan het glimmen. Waar je ook keek op het hoofd, overal zat sperma. Dat was echt not my cup of tea.

Tegen die tijd waren we wel misselijk genoeg en waren we er klaar mee. We besloten niets te kopen omdat het toch niet helemaal ons imago representeerde. Wat we nog zagen toen we naar de uitgang liepen waren kleine pluche knuffels met een penis, waarom, we hebben geen idee. En, misschien wel het aller heftigste van de hele shop, tussen al die leuke en minder leuke seksspeeltjes stond een bakje met tum-tummies. Die komen natuurlijk altijd van pas wanneer je een leuk kinky outfitje aan het uitzoeken bent...

Tessa van Ravenzwaaij,
Penningmeester AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Martien van der Burg27 juni, Amsterdam

Op grafische ontdekkingstocht

We leven in een tijd waarin bedrijfslogo's miljoenen waard zijn, ontwerpers wereldsterren met bijbehorend salaris zijn en kunstacademies vol zitten met grafisch ontwerpers in spe. Kranten staan bol van verhalen over verhitte juridische discussies tussen bedrijven over iets 'simpels' als een beeldmerk. Een logo is dan ook het visitekaartje van een bedrijf of organisatie, een complete bedrijfsfilosofie vereenzelvigd in slechts een abstracte krabbel.

Wanneer men op Facebook zoekt naar de woorden 'AEGEE' en 'logo' komen er maar liefst drie resultaten bovendrijven: 'In Favour of the New AEGEE logo', 'In favour of A new AEGEE logo, not the proposed one' en 'Against the new AEGEE LOGO'. Niet minder dan 1200 (!) Facebookers hebben de moeite genomen lid van een van deze groepen te worden en zich zo uit te spreken over het voorgestelde nieuwe logo voor AEGEE Europa. Velen blijken zich te verzetten tegen iedere verandering met de motivatie 'I've grown attached to it', mensen identificeren zichzelf met een ontwerp. Het kiezen en ontwerpen van een logo is daarom bepaald geen sinecure.

Net als de besturen die wij opvolgen stond ook Massief voor de loden last een geschikt logo te selecteren. Ik, als simpele 'niet lullen maar poetsen'-jongen, heb dit ervaren als een prachtige, eerste ontdekkingsreis langs verschillende lettertypes, de wereld van abstracte of stilistische tekens, de symboliek van diepere betekenissen, 'open' en 'gesloten' vormen en een waaier aan kleurpaletten. Elk symbool, iedere kleur en elke krul vertelt een verborgen verhaal en zo bleek iets ogenschijnlijk simpels als een beeldmerk evenveel verborgen lagen te hebben als een gemiddelde roman van Harry Mulish.

Als bestuur zijn wij daarom niet over een nacht ijs gegaan bij het selecteren van ons beeldmerk. Inmiddels is het gereed en ik ben zeer trots en tevreden met het uiteindelijke resultaat: een prachtig gestileerde weergave van een twaalftal oer-Amsterdamse grachtenpanden. Welke verborgen lagen je daarin kan zoeken? Het historisch hart van Amsterdam is eeuwenoud en staat nog steeds fier overeind, als een Massief bouwwerk. Of: AEGEE-Amsterdam trekt heel Europa door maar blijft altijd trouw aan haar wortels. Of anders: verschillende grachtenpanden die samen toch één groot geheel vormen. Welk verhaal je ook in het logo wilt zien, ga er even goed voor zitten want het zal het komende jaar nog vaak voorbij komen.

Martien van der Burg,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Martien van der Burg17 mei, Amsterdam


Kunnen wij het maken? Nou en of!

AEGEE is natuurlijk een studentenvereniging die overal komt. Toch blijkt de verbinding noord/zuid een erg lastige, hier in Amsterdam. Iedereen weet dat er momenteel volop gewerkt wordt aan een betere verbinding tussen het stadsdeel Noord en de Zuidas. Op deze plek geen gebruikelijke column maar een beknopt overzicht van de gebeurtenissen tot nu toe. Want hoe zat het nou ook alweer?

  • 1968: Al in 1968 wordt er voor het eerst gesproken over de aanleg van lijn die de hoofdstad verticaal doorkruist. In het Plan Stadsspoor dat dan wordt goedgekeurd is naast een lijn van het Buikslotermeerplein naar het Weteringplantsoen en de reeds bestaande metrolijnen ook nog een verbinding te vinden tussen Geuzenveld in het westen en Diemen in het oosten. Volgens het plan zouden alle wijken in de stad met elkaar verbonden worden via een ondergronds metronetwerk. Grote metropolen als Parijs en Londen dienen als voorbeeld. Er wordt besloten om te beginnen met de huidige lijnen.
  • 1970: De bouw van de oostelijke metrolijnen begint na veel controverse.
  • 1975: Er breken rellen uit in de omgeving van de Nieuwmarkt. Voor de aanleg van de tunnel en voor de halte 'Nieuwmarkt' moeten namelijk grote delen van de wijk worden afgebroken. Op 24 maart werden protesterende bewoners na gevechten uit hun huizen verwijderd door de politie. Het protest was echter niet helemaal zinloos: een aantal panden die oorspronkelijk gesloopt zouden worden, zijn gered van de slopershamer.
  • 1982: Het volledige traject van de Oostlijnen wordt in gebruik genomen. Doordat de kosten van de bouw de begroting meerdere malen hebben overschreven en door de Nieuwmarktrellen besluit de gemeente Amsterdam nooit meer een nieuwe metroverbinding aan te leggen.
  • 1997:Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en de gemeente geeft Amsterdammers de mogelijkheid zich uit te spreken over een nieuw te bouwen metrolijn door de binnenstad. Hoewel een meerderheid van de stemmers tégen een nieuwe verbinding stemt legt de gemeente de uitslag naast zich neer vanwege een lage opkomst. Daarnaast is het referendum slechts raadgevend.
  • 1997-2002: de Noord/Zuidlijn is de eerste lijn waarvan de tunnels niet worden 'afgezonken' (hierbij worden de tunnelelementen geïnstalleerd door een sluis te graven. Dat is ook de reden dat grote delen van de Nieuwmarkt wél afgebroken moesten worden). In plaats van afzinken wordt geboord door instabiele Amsterdamse grond. Er wordt vijf jaar lang geëxperimenteerd met nieuwe technieken.
  • 1999: De rijksoverheid stelt meer dan twee miljard gulden beschikbaar voor de bouw van de nieuwe verbinding. Wel geeft het Rijk aan dat als de begroting overschreden wordt dit op kosten van de gemeente is.
  • 2002: Met ruime meerderheid stemt de gemeenteraad vóór de bouw van een nieuwe lijn. Dit ondanks gemengde resultaten tijdens het testen, de afgelopen vijf jaren. In 2011 zou de nieuwe Noord/Zuidlijn gaan rijden nadat de gemeente 317 miljoen euro had uitgegeven aan het project. Passagiers kunnen uit- en instappen bij de nieuw te bouwen stations: Buikslotermeerplein, Johan van Hasseltweg, Rokin, Vijzelgracht, Ceintuurbaan en Europaplein. Tevens wordt de lijn aangesloten op de bestaande stations Centraal Station en Amsterdam-Zuid WTC.
  • 2003: De bouw gaat van start. Vrijwel vanaf het begin is het project geteisterd door problemen. De meeste daarvan zijn te wijten aan lekkende damwanden. Via deze lekken stroomt grondwater de bouwput in waardoor ook aarde meespoelt. Hierdoor verzakt de grond in de omgeving van de bouwput.
  • 2008: Na een aantal relatief kleine verzakkingen dalen meerdere monumentale panden vlakbij het nieuw te bouwen station Vijzelgracht. In enkele uren tijd verzakken deze meer dan tien centimeter. De bewoners moeten hun huizen verlaten en de problemen van de bouw komen steeds vaker en uitgebreider in het nieuws.
  • 2009: De constructie van de lijn wordt wederom uitgesteld, ditmaal maarliefst twee jaar. Daarnaast blijkt de begroting wederom niet toereikend. Inmiddels kost de Noord/Zuidlijn de gemeente meer dan drie keer zoveel als oorspronkelijk geraamd. Iedere kostenoverschrijding komt op kosten van Amsterdam. Daarmee drukt de aanleg van wat in de toekomst lijn 52 moet worden steeds meer op de begroting van de gemeente. Door toenemende media-aandacht wordt er steeds meer getwijfeld of de lijn nog wel afgebouwd moest worden. Dat in Keulen een monument instort tijdens de aanleg van een nieuwe metrolijn voedt deze twijfels. Na onderzoek onder leiding van oud-minister Veerman besluit de gemeenteraad toch door te gaan met de bouw. Tevens wordt er een onderzoek gestart om uit te zoeken wat er nu precies is misgegaan. Meerderen betrokkenen stellen dat het budget vanaf het begin bewust te krap is begroot. Dit zou zijn gedaan om groen licht van de politiek te verkrijgen.
  • 2010: Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart is de Noord/Zuidlijn een van de belangrijkste thema's in Amsterdam. Er wordt zelfs een nieuwe politieke partij opgericht, Red Amsterdam, die het stoppen van de bouwwerkzaamheden als belangrijkste verkiezingspunt gebruikt. Nadat de nieuwe stations grotendeels zijn uitgegraven begint het boren van de tunnels onder de oude binnenstad. De twee boren die daarvoor gebruikt worden, de Gravin en Noortje worden in maart ingezegend. Momenteel graven de boren diep onder de grond door aarde die tijdelijk is bevroren voor de boorwerkzaamheden.
  • AEGEE'ers bereizen heel Europa. Ook zonder nieuwe metrolijn weten de leden noord en zuid Amsterdam probleemloos te bereiken. Toch wordt metrolijn 52 gezien als noodzakelijk transportmiddel voor de toekomst. Of de lijn echt wordt afgebouwd, wanneer de lijn wordt afgebouwd, hoeveel het dan gekost heeft en of de binnenstad nog steeds overeind staat blijven de komen jaren waarschijnlijk belangrijke vragen. Tot die tijd moeten we maar vertrouwen op het optimisme dat het stadhuis lijkt te domineren: kunnen wij het maken? Nou en of!

Martien van der Burg,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2010/2011

Bram Houterman17 maart, Amsterdam


Je eigen kleurtje

Een website bouwen is voor mij als het bouwen van een huis, ik heb er geen verstand van en bemoei me er niet mee.

Aangezien ik in het zelfde gebouw als de voorzitter van deze commissie woon, en zijn kamer nogal veel inkijk heeft, heb ik enig idee van de vele nachtelijke uren die hij spendeerde aan de nieuwe site. Natuurlijk heeft hij het niet alleen gedaan, alle jongens van de commissie past een woord van dank. Geweldig werk geleverd!

Hoewel er op de nieuwe website zo veel mogelijk is waar je enthousiast van kan geraken, vind ik de keuzes onder het kopje 'kleurenpalet' het meest geweldig. Je kunt via dit knopje kiezen in welke kleuren je onze website kan zien. Een kleurenpalet geeft veel van je weer: je gemoedstoestand, je stressniveau, je geluksgevoel, je liefde voor felheid. Kortom, welk kleurenpalet je voor de website kiest, verklaart wie je bent. Hieronder een kleine karakterschets van de vier typen, gebaseerd op de wijsheden van wijlen SmsMee.

Je hebt de optie 'AEGEE' gekozen als je echt een enorm hart voor de vereniging hebt. In dat geval houd je misschien ook een beetje van schreeuwerigheid en ben je een heftig type. Jij hebt geen zin in rust en gaat maar door. Je verkent grenzen en wil die ook graag verleggen.

Kies je voor kleurenpalet 'air', dan ben je een dromer. Het kan zijn dat je je lekker even afzondert van de dagelijkse realiteit en dat je veel tijd voor jezelf nodig hebt. 'Air' mensen zijn typische lijmers, zoeken de confrontatie minder op proberen te schikken.

Aanhangers van kleurenpalet 'standaard' zijn alles behalve saai. Standaard-kiezers hebben het ontzettend druk en hebben behoefte aan een klein moment van rust op de site. Ze hebben last van stress en daarom kunnen ze de felle kleur geel even niet aan. Ook duidt 'standaard' op het niveau van klasse dat de deze leden bezitten, dat is namelijk erg hoog.

Tenslotte de 'zwart/wit' keuze. Dit lid heeft alles op een rijtje, is gestructureerd en houdt van rust, eenvoud en regelmaat. Alles moet geordend en gladgestreken tot dit lid komen. Dit is het type die het liefst lege kamers en tafels ziet en die het huis inricht met aluminium meubels.

Probeer de komende tijd welke kleur voor jou het beste werkt. Geniet bovenal van de nieuwe website. Het is een geweldig digitaal clubhuis geworden!

Bram Houterman,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Bram Houterman1 maart, Amsterdam


Let daarop

Misschien was je er ook al klaar mee: overal word je aangesproken om te stemmen. Rustig even naar de supermarkt, een oude GroenLinkser met versleten spijkerbroek staat heftig roepend verkreukelde flyers uit te delen. Op weg naar een toetsje bij de UvA, een hysterische D'66 campagne vliegt me om de nek en deelt boekjes uit specifiek gericht op studenten (slim hoor). Het is campagnetijd en iedereen snakte naar 4 maart , even rust aan de kop.

Fijn dat we nu in een keer doorgaan tot begin juni. Het campagneseizoen is nog lang niet gesloten. Heel fijn voor de democratie, maar al mijn smoesjes om campagners af te wimpelen raken op. Fijn dan toch dat er binnen AEGEE-Amsterdam wel verkiezingen zijn, maar dat het qua campagne voeren lekker rustig blijft.

Een stemwijzer presenteren van onze verkiezingen zou te ingewikkeld zijn, de standpunten binnen AEGEE-Amsterdam zijn natuurlijk ultiem genuanceerd, een kort stemoverzicht van deze maand heb ik wel voor je:

Dinsdag kun je op delegates stemmen. Jij maakt de keuze wie jouw man of vrouw is die de belangen van AEGEE-Amsterdam behartigt in de grote boze AEGEE-Europa arena, de Agora van half april in Leiden. Zie het als jouw volksvertegenwoordiger in een parlement die je gaat kiezen. Zoals je weet is dan vakinhoudelijk kennis belangrijk (hoeveel locals zijn er nu eigenlijk, wanneer is AEGEE opgericht?), maar daarnaast is retorica een zaak van groot belang. Zeg nou zelf: een goed verhaal werkt overtuigend. Jouw vrouw of man moet toch ook een slecht Engels sprekende Wit-Russin kunnen overhalen. Het gaat dan niet meer om taalkennis, maar juist om finesse. Let daarop.

Leuk zo'n parlement, maar de echte keuzes worden natuurlijk slinks binnen regeringen gemaakt. Zeker als een dergelijke regering naast controlerend (zet je wel een streepje neer voor je kantoorconsumptie?) ook nog lekker uitvoerend is, is jouw overwogen stem van belang. Op 17 maart kun je stemmen voor het nieuwe bestuur. Om jou als kiezer een gunst te verlenen om niet alle afzonderlijke leden na te lopen op dat wat je belangrijk vindt, wordt het bestuur in een keer gepresenteerd. De keuze is dus simpel: zie je het zitten of niet?

Hoewel het bij AEGEE-Amsterdam ontbreekt aan flyers, betekent het niet dat je minder overwogen je keuze moet maken. Stel daarom je vragen op de ALV en stem!

Bram Houterman,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Alex Desmares1 februari, Amsterdam


Get the PR started!

Het tweede semester op alle scholen komt er aan en dat betekent nieuwe studenten. Voor ons, het kersverse PR-team reden te meer om een nieuwe PR-periode te starten. Als enthousiast lid, lijkt het me niet zo moeilijk om AEGEE-Amsterdam te promoten. Wie kan onderstaand aanbod immers weerstaan?

Ontgroening? Daar doen we niet aan. Verplichte activiteiten? Houden we niet van. Duur lidmaatschap? Achja, als je 30 euro per jaar veel vindt, is het duur ja. Daarentegen borrelen we elke week in ons stamcafé, liften we als een malle door heel Europa, kun je heerlijk goedkoop een geweldige skireis beleven, kom je in de vetste steden van heel Europa, paradeer je in je mooiste outfit op een Gala, barbecueën we langs de Prinsengracht tijdens Koninginnedag en maak je de aller-gaafste feesten mee, zoals de beruchte Kinky-party.

Daarnaast kun je jezelf ook enorm ontwikkelen op organisatorisch gebied, door je in te zetten in verschillende commissies of in het bestuur. Misschien ga je uiteindelijk wel het Europese bestuur van AEGEE in!

Voor degenen die nu nog niet hysterisch het inschrijfformulier downloaden, heb ik een fijne mededeling. Een nieuwe PR-periode gaat beginnen. Dat betekent dat we dinsdag 2 februari en dinsdag 9 februari Open Borrels houden. Lijkt het je wat om lid te worden van AEGEE, kom dan gezellig met wat vrienden langs voor een drankje. Je hoort alles over het hoe-en-wat binnen de vereniging, leert nieuwe mensen kennen en je hebt vooral een gezellige avond. Tijdens deze borrels is het ook mogelijk om je in te schrijven.

Op woensdag 10 februari organiseren we voor alle nieuwe potentiële AEGEE-ers en voor alle huidige leden een groots feest in Club Stereo. Op dit feest proef je de sfeer van een AEGEE-feest. Na zo'n avond veel te veel bier drinken en compleet losgaan, wil je niets anders meer.

Daarnaast zijn we bijna elke dag bij jou op de UvA of de VU te vinden om te flyeren en je meer te vertellen over AEGEE. Met vragen kun je dus altijd bij iemand van ons PR-team terecht!

Conclusie van dit verhaal, kom dus gewoon gezellig langs op 2 en 9 februari in Cafe d'Oude Herbergh en stap in de leukste studentenvereniging van Nederland!

Alex Desmares,
PR-Commissie 2010/2011




Lennart Zwietering18 januari, Amsterdam


Skireis

De sneeuw ligt in de straat, als je buiten komt dan vriezen je tenen er af en als je vrijdagavond naar paps en mams gaat hoop je op maar één ding; boerenkool met worst. Kortom het is winter. In ons koude kikkerlandje wordt er eens in de zoveel tijd wel eens geschaatst in de winter, maar er zijn landen waar ze dit wat beter aanpakken. Hier worden de lange latten of de plank onder de voeten geschroefd om vervolgens zo snel, moeilijk, stijlvol of gewoon rustig de berg af razen.

Een land waar ze dit bijvoorbeeld doen is Frankrijk. En laten wij nou toevallig geheel speciaal voor AEGEE een wintersportreis georganiseerd hebben! Dit gaat een groot feest worden van tien dagen en negen lange nachten lang. Wij hebben ook dit jaar weer een super mooi contract weten te regelen wat inhoudt dat je voor maximaal €265,- in tien dagen op en neer naar de piste wordt gebracht, een skipas hebt voor 7 dagen, een appartement hebt met zwembad en sauna in het complex, ontbijt en avondeten, een hoody en een bierprijs van €1,60 in de Gotcha bar is ook geregeld.

Mocht je niet weten met wie je allemaal op wintersport gaat, kom dan langs op de Corbier Meet & Greet op 28 januari.

Om te zorgen dat de minder ervaren wintersporters ook meekunnen is er geregeld dat er ook gratis Ski- en Snoboardles is. Dit alles is natuurlijk te mooi om waar te zijn, en je zou verwachten dat er een maximaal aantal leden mee mag, maar gelukkig heb ik nog meer goed nieuws. Iedereen kan mee! Er is dus geen ledenstop. Enige voorwaarde is dat je je voor 1 februari inschrijft. Dit doe je als volgt:

BELANGRIJK!! ER WORDT GEVRAAGD OF JE LES WILT, EN JE MOET HIER DAN VOOR BETALEN. KLIK HIER ALTIJD BIJ AAN DAT JE GEEN SKILES WILT! AEGEE REGELT EIGEN LES VOOR ZOWEL SKIERS ALS BOARDERS! HIER WORDT TER ZIJNE TIJD NOG DOOR DE SKICIE ZELF GEVRAAGD OF JE DIT WILT OF NIET.

OOK KAN JE GRATIS DE STUDENTENHAP AANVRAGEN, EN DIT BETEKEND DUS GRATIS ONTBIJT EN AVONDETEN VOOR DE GEHEL WEEK! KLIK DIT DUS AAN!

  1. Stap 1: Klik deze link aan https://groepen.husk.nl/index.asp?groupIdentifier=68257DED2A214EB0B84C8134315DDC25
  2. Stap 2: Er wordt nu gevraagd om in te loggen. Jullie hebben deze login nog niet dus klik er onder: Indien u nog geen account heeft, kunt u zich hier aanmelden
  3. Stap 3: Controleer eventueel wat je boekt (zover je dit nog niet weet) en klik vervolgens rechtsonder op de knop schrijf je in
  4. Stap 4: Vul je persoonlijke informatie in die wordt gevraagd en klik op volgende
  5. Stap 5: Hier worden de eventuele extraÂ’s geboekt zoals ski verhuur en reisverzekeringen. Doe dit naar eigen inzicht.
  6. Stap 6: Bevestig de inschrijving
  7. Stap 7: Betaling. DOE DIT NIET, dit wordt door AEGEE zelf geregeld door middel van machtiging en automatische afschrijving. Betaal dus zelf niks aan Husk, machtig je alleen ter zijne tijd bij AEGEE Amsterdam.
  8. Stap 8: Klaar is Kees!

Nu heb je dus geen excuus meer om je niet in te schrijven voor de wintersport. Het zal een groot en geweldig feest worden en dit is dé niet te missen activiteit van het jaar! Tot op de piste!

Lennart Zwietering,
Voorzitter SkiCie




Mathilde van Ditmars8 december, Amsterdam


Gezocht en gevonden: Galalocatie 2010

De GalaCommissie, ik wist even niet meer of ik nou wel zo blij was dat ik daar ook alweer coördinator van was.. Toen ik met hangen en wurgen (ja ja, het doel heiligt de middelen..) eindelijk een geschikte commissie bij elkaar had, ging het dan echt beginnen. Een gala in Amsterdam zou het worden. We hadden grootse plannen. We dachten dat wij dat wel even konden fiksen met z’n vieren, zo eind oktober beginnend. Af en toe sloeg de schrik me om het hart, wat nou als.. we geen locatie zouden vinden? ... we een locatie moesten recyclen? ... het gala uitgesteld moest worden naar het voorjaar?

Achteraf blijkt dit gelukkig helemaal nergens voor nodig te zijn geweest. Met trots presenteer ik de galalocatie van dit jaar: een boot aan de Veemkade. Inclusief rode loper, wapperende vlammen en verse rozen. Een romantisch uitzicht op de lichtjes aan de overkant van het IJ.

Het gala vindt plaats op vrijdag 22 januari, om ook de hardwerkende leden de mogelijkheid te bieden erbij te zijn. Uiteraard is de bar afgekocht dus hoeft het je de hele avond aan niets te ontbreken en kan je een dansje wagen op de muziek die de band (uiteraard live) ten gehore zal brengen. Ga snel op zoek naar een glamourous lange jurk (of wacht nog even op de uitverkoop) en regel ergens een rok, want de dresscode luidt: white tie. Een klassiek gala zoals we het graag zien.

Er rest mij nog alleen de wens uit te spreken dat het een ontzettend mooi gala mag worden, wij kijken er in elk geval naar uit!

Mathilde van Ditmars,
Secretaris AEGEE-Amsterdam 2009-2010




Niko Vermeer27 oktober, Amsterdam


Commissies & trainingen!

De drukke introperiode is achter de rug. De reguliere borrels zetten zich na de tentamenweken weer voort. Het dagelijkse gangetje van zaken bij AEGEE begint weer te rollen. Daar hoort natuurlijk het organisatorische reilen en zeilen bij. Van enthousiaste oude én nieuwe leden.

Er zijn al vergaderingen geweest met nieuwe leden en vanavond kan je bij de leden van de CommIE nog informatie inwinnen over de commissies. Verschillende commissies hebben trouwens ook nog open vergaderingen de komende tijd! Leuk, en zeer leerzaam. Sommige van de commissietaken mogen misschien klein en zinloos lijken, andere zijn juist weer groots en gespannen met hoge verwachtingen. En je leert er altijd wat van om met mensen van verschillende studies samen te werken. Bovendien ook leuk om, zoals ik eerder schreef, je curriculum vitae een beetje op te poetsen. Of gewoon de gaten tussen je colleges te vullen en de AEGEE-leden ook buiten de borrel meer te zien. Alle commissieleden die je spreekt zijn ongetwijfeld positief over hun activiteiten!

Ook heel belangrijk: de CommIE geeft in november een aantal trainingen. Niet exclusief voor (nieuwe) commissieleden maar voor iedereen! Wil jij meer weten over financiën en resultaatrekeningen of efficiënter en gezelliger leren vergaderen? Enthousiaste, ervaren en inspirerende leden staan voor je klaar voor een avondworkshop. Gezellig twee uurtjes over de aspecten van AEGEE-Amsterdam praten. De Amsterdam School is voor alle nieuwe leden haast verplicht te noemen! AEGEE heeft je zoveel te bieden...

Bram gaat zo snel mogelijk de trainingen op de site zetten. Ik kan al wel de voorlopige data vast verklappen. Dinsdag 10 november: financiën en penningmeesterschap, dinsdag 17 november: (verdiepings) Amsterdam School, dinsdag 24 november: vergadertraining en donderdag 3 december: fundraising! Nog niet helemaal definitief, maar dan weet je vast welke dagen je in je agenda een beetje vrij moet houden. We gaan jullie zo snel mogelijk op de hoogte stellen!

Stuur even een mailtje naar commissieinternaleducation@gmail.com om je voor de trainingen op te geven. Krijg je sowieso een leuk mailtje van mij terug. Beloofd.

Niko Vermeer,
Commissie Internal Education




Bram Houterman25 oktober, Amsterdam


Grabbelen

Het is moeilijk om alles waarmee je komt op een weekend weer mee terug te nemen. Natuurlijk geef je liefde, gevoel en misschien zelfs een beetje speeksel of gal af. Daar doet niemand moeilijk over. Maar om je tas weer in te pakken na een introductieweekend met die items die op de heenreis je tas bevolkten, blijkt een hele opgave.

Tijdens het weekend werd de tafel 'gevonden en vergeten' steeds voller. Blijkbaar hoefde het IKEA-servies niet mee naar huis en konden de Xenos theeglazen ook lekker in Appelscha blijven. Prima, te begrijpen. We hebben een deel in de uitwisselkast van de boer gezet, die al flink gevuld was met een allegaartje aan spullen.

Maar het is toch opvallend als je vesten, sokken, shirts, polo's, jassen, maar ook laarzen tussen de bedden, van de stoelen en onder de wc's vandaan moet plukken. We hebben al die spullen meegenomen naar kantoor, waar ze nog een week uitgestald liggen. Mocht je dus nog een paar bruine suède laarzen of zwart H&M-vest missen, dan weet je waar je moet zijn. Kleding met bierlucht willen we Afrika toch niet aandoen.

Een korte oproep tot besluit: iemand mijn Starbucks mok gevonden? Wissel 'm in voor een biertje op de borrel, dank!

Bram Houterman,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Bram Houterman20 oktober, Amsterdam


In de herfst op hol

De introperiode is ruimschoots voorbij. Het weekend ligt nu al meer dan een week achter ons. Het is nu de tijd niet meer van Pleurie sprokkelen, bh's verzamelen en sexy bitch draaien. Maar, wat doe je dan?

Allereerst kan ik je zeggen dat ik zelf in een soort gat ben gevallen, in het gat van dingen die ik nog wilde doen tijdens de introductieperiode maar waar ik toen geen tijd voor had. Je weet wel, van die kleine maar tijdrovende klusjes. Niet echt boeiend voor jullie en al helemaal niet gezellig. Maar, veel belangrijker, wat gaat AEGEE-Amsterdam doen? Deze twee weken houden we er rekening mee dat het gros van jullie tentamens heeft. Natuurlijk, de borrel blijft knallen, maar daarbuiten is het wat rustig. Daarna, in november, gaan we goed los.

Zo verzorgt de CommIE allerlei trainingen, wordt er voor de gelukkigen een mooi liftweekend georganiseerd en kun je proeven van Groningen en later in de maand nog van heerlijke Beaujolais.

Kortom: pak nu nog even je rust. We slaan deze herfst echt nog wel op hol!

Bram Houterman,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Tessa van Ravenzwaaij20 september, Amsterdam


De kop is eraf!

Een week is voorbij geschoten waarin allerlei leuke activiteiten voorbij zijn gekomen. Zo hebben jullie op de Wegwijs AEGEE wat beter leren kennen, en op het Foute feest elkaar. Het leuke van het Foute feest was dat iedereen zich aan het thema had gehouden. Al vulde de één het wat anders in dan de ander, het heeft natuurlijk ook met interpretatie te maken.

De dag erna werd de PhotoFrenzy georganiseerd door het jonge genootschap WolfPack. De opkomst was jammer genoeg lager dan verwacht, maar de foto's waarom daarom niet minder! Gisteren heb ik een aantal foto's kunnen bewonderen en er zaten een aantal hele mooie bij!

Na deze drukke dagen was het tijd voor een rustmoment, het weekend! Maar maandag was het weer tijd om los te barsten bij de Pubquiz van Karaoké. Dat was een enorm succes! Vooral de stewardessenvraag werd door iedereen leuk gevonden. Stom: hoe kan je RyanAir en EasyJet nou niet herkennen? Gelukkig hebben mijn groepje en ik toch nog een derde plek kunnen behalen! Thnx Gabbers!

Hierna was het tijd voor het hectische Diner Rouler. Door de grote hoeveelheid enthousiastelingen was rouleren niet meer mogelijk. Toch hebben we allemaal heerlijk ons buikje vol gegeten. Dat was dankzij het culinaire brein van de CokeCie.

Maar het is nog niet klaar we hebben nog anderhalve week vol gave activiteiten voor de boeg! Wat dacht je van het Treinspel? Leuk gek doen met je groepje is altijd tof! Of van het feest morgen! Kom in groen of geel en je hoort er helemaal bij! Maar we zijn nog niet klaar, volgende week komen de Hartenjagers nog langs. Zij zullen je door de romantische buurt van Amsterdam leiden. Op dinsdag worden de mannen van de vrouwen gescheiden en worden er leuke activiteiten georganiseerd door LeMans en Viva Las Tietos. Volgende week donderdag is er nog een feestje in Leiden met andere (Nederlandse) locals. Het Show Your Color-feest zit niet in het PPT, maar is wel heel leuk! Dus machtig je nog snel, want de plekken zijn beperkt.

Om alles af te sluiten hebben we nog het welbekende Intro-Weekend! Het wordt druk, vol en een chaos. Maar ook spannend en gezellig! Aan het einde van de week wordt het thema bekend gemaakt. We hebben er zin in! Nu moet ik stoppen want ik moet snel naar een college European Development and Its Leaders. Tot vanavond!

Tessa van Ravenzwaaij,
Introcommissie 2009/2010




Bram Houterman20 september, Amsterdam


Passe partout

Dinsdag wordt 'ie uitgereikt: de pas van het jaar, de strippenkaart die toegang geeft tot alles wat AEGEE-Amsterdam de komende weken te bieden heeft. In codetaal de PPT, waarmee we geen simpele powerpoint-presentatie bedoelen, maar waarmee we een spannende kaart omschrijven, de passe-partout.

Voor de zomer was bekend wat wanneer werd georganiseerd in de introperiode. Maar hoe giet je dat dan in een leuk vormpje, waarop duidelijk staat hoe en wat? Als protest tegen de ov-chipkaart wilde de commissie demonstratief een strippenkaart. Een strippenkaart met leuke vakjes en kleurtjes.

Met hulp van een heuse fotoshopper werd de kaart ontwikkeld. Het is een handzaam ding geworden in de AEGEE kleuren geel en blauw. Let wel op: de activiteiten staan van onder naar boven ingedeeld, om zo steeds een strookje af te kunnen scheuren. Neem dus ook naar elke activiteit je passe-partout mee, zodat we daadwerkelijk kunnen scheuren.

Zoals het de planning van de commissie en daarbij in het bijzonder de goede planning van Charlotte betaamt, waren deze kaartjes al een paar weken geleden klaar. De stapel ligt nu op een geheime plaats te wachten om dinsdag te worden uitgedeeld, aan jou!

Om het bezit van de 'passe' te illusteren en je niet te verplichten om keer op keer naar je portemonnee te grijpen om er mee te pronken, krijg je er ook een bandje bij. In de gezellige kleur gifgroen zal er dus ook iets om je arm gaan prijken. Wees er maar trots op.

Mocht je ouderejaars zijn en ook zin hebben in dit alles? Koop dan a.s. dinsdag op de borrel jouw passe-partout door AEGEE-Amsterdam ervoor te machtigen.

Dat wordt scheuren de komende tijd.

Bram Houterman,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Lotte Meijborg15 september, Amsterdam


Open Borrel 15 september

Vanavond vindt de laatste open borrel plaats, het laatste moment om op een borrel de sfeer te komen proeven en je in te schrijven. Voor alle geïnteresseerden dus een goed moment om nog even langs te komen! Er lopen genoeg mensen rond (in gele polo's, blauwe jurkjes en grijze overhemden) die je graag te woord staan en je willen vertellen over AEGEE. Wat we doen, wie we zijn, de leuke verhalen, de spannende feitjes: alles kan je te weten komen!

Maar ook voor de nieuwe leden wordt het een goede avond, alvast een begin van een heerlijk nieuw jaar waar ze veel nieuwe mensen gaan ontmoeten en leuke dingen gaan beleven. Een goed moment om vast wat leden te leren kennen dus! Hopelijk hebben deze leden al veel zin in de introperiode. En spannend is het natuurlijk ook... wie zullen er bij hen in het groepje zitten? Hoe zullen die weken gaan? En hoe heftig wordt het introweekend dit jaar? Er zijn in ieder geval genoeg dingen om naar uit te kijken!

En ook voor de oudere leden is het een leuke avond, ze zien nieuw ingeschreven leden, potentiële leden en natuurlijk veel oude leden. En natuurlijk gewoon lekker bier drinken tot 3 uur. Eén en al gezelligheid, zoals ze van AEGEE gewend zijn!

Ach, de moraal van dit verhaal was je waarschijnlijk al snel duidelijk: kom morgen langs en zorg dat het een heerlijke borrel wordt voor iedereen! We hebben er zin in!

Lotte Meijborg,
Coördinator Extern Bestuur AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Bart Buytenhek13 september, Amsterdam


Introductieweekend, het wordt onvergetelijk!

Dat AEGEE-Amsterdam een vereniging is die je alle uithoeken van Europa kan laten zien is waar. Net zo waar is dat deze vereniging je leven als student in Amsterdam aanzienlijk leuker maakt met feesten, gala's en vele borrels. Een vereniging zonder verplichtingen maar met alle gezelligheid die je tijdens je studententijd zoekt.

Alles wat hierboven staat en wat je in de informatieboekjes kunt lezen is waar, AEGEE is een te gekke vereniging. Maar waar het écht om draait, wat je echt niet mag missen, waar je je hele AEGEEleven over zult blijven praten is het onvergetelijke introductieweekend.

Het introductieweekend van AEGEE-Amsterdam betekent van vrijdagmiddag na je laatste college tot en met maandagochtend (heel vroeg) je eerste college feest. Samen met de nieuwe leden die je op de open borrels misschien al hebt leren kennen, zul je in gezelschap van de IntroCie, het bestuur, de mentoren en ouderejaars afreizen naar een nog geheime locatie ergens in Nederland. Daar aangekomen zul je je ruim drie dagen onderdompelen in een weekend waarin je spellen speelde die je nooit eerder speelde, drank mixte zoals je nooit eerder deed en minder slapen dan je voor mogelijk had gehouden. Een weekend lang feest met je toekomstige vrienden, vriendinnen en misschien wel grote liefde.

Als toekomstig AEGEE lid kan en wil je dit weekend niet missen. Stort je een paar dagen lang in het (nog geheime) thema en ga de strijd aan met de andere mentorgroepjes. Strijd voor de eer van de groep, strijd voor jezelf en maak er met elkaar een onvergetelijk weekend van. Want onvergetelijk wordt het! Ook al ga je dit jaar als ouderejaars al weer voor de vijfde keer mee, nog altijd blijven de herinneringen aan je eigen introductieweekend je bij. De wilde verhalen die je soms op de borrels aan je vrienden verteld, verhalen die niet uit te leggen zijn maar toch steeds verteld moeten worden.

Je moet er bij zijn geweest om te weten hoe zo'n weekend is. Daar kan geen verhaal tegen op. Het wordt onvergetelijk!

Bart Buytenhek,
Voorzitter Introcommissie




Niko Vermeer9 september, Amsterdam


De CommIE traint in november

Terwijl de PR hard aan het werk is en de INTRO warm loopt (langzaamaan de zenuwen krijgt?) is het een enorm gezellige bende bij AEGEE. Je zou in alle gezelligheid van deze weken bijna vergeten dat als je lid (geworden) bent van een studenten(gezelligheids)vereniging je (natuurlijk) je curriculum vitae een beetje wilt oppoetsen. Of tenminste, dat is wat je telkens als je ouders je uit je brakke bed bellen als excuus opgeeft.

De Commissie Internal Education is daarom in het 'diepste geheim' al bezig om zo snel mogelijk alle leden, nieuw en oud, (nog) bekend(er) te maken met alles AEGEE'isch. Lokaal én internationaal. In de maand november organiseren we zo een aantal trainingen. We proberen zelfs een trainer van de AEGEE-Academy naar Amsterdam te halen! Op de officiële opening van het jaar op 23 september, de 'WegWijs AEGEE-Amsterdam', geven we hierover al meer informatie. Ook daar hopen we de deuren een stukje verder open te zetten.

Dit alles om aan te geven dat voor die mensen die op zoek zijn naar de meer Europese identiteit van AEGEE-Amsterdam er zeker veel mogelijkheden zijn en we die zo snel mogelijk toegankelijk voor je willen maken. Ook lokaal hopen we dat je de tijd en het enthousiasme vindt om een stukje je van je vrije tijd in een commissie te steken. Leuk en leerzaam! Als je het echt serieus aan wilt pakken kan je via AEGEE.org natuurlijk ook naar de European Schools die in het begin van het jaar georganiseerd worden. Lekker dichtbij in Leiden of Leuven! Ben je dus een beetje warmgelopen of ben je gewoon benieuwd naar meer Europa? AEGEE helpt je op weg!

Of je kan gewoon net als ik, met niet meer excuus dan dat het een fabuleuze avond was, sÂ’ochtends in je bed blijven liggen. Dat mag nog steeds heerlijk en ludiek zijn.

Niko Vermeer,
Voorzitter CommIE




Blog: Bram Houterman2 september, Amsterdam


Ludieke diepgang

Maandag was ik bij de opening van het academische jaar. Samen met secretaris Mathilde ging ik er op uit. Zij had net die prachtige nieuwe schoenen aan, die met 25 graden toch net een beetje bleken te knellen. We liepen dus wat pijnlijk naar binnen en werden bij de poort begroet door actievoerders. Van die types in wijde t-shirts die een enorm belangrijk punt te maken hadden. Dat deden ze enorm ludiek.

Binnen sprak de voorzitter van het college van bestuur ons toe. Hij kwam met de nieuwste cijfers. De UvA maakt een explosieve groei door. Overal is die groei enorm, maar in Amsterdam groeien we toch echt het hardst. Want, zo redeneerde hij: 'als je in een stad wilt studeren heb je in Nederland toch weinig keuze'. Fijn dat we het dus van de kwaliteit van het onderwijs moeten hebben. Over die kwaliteit: de voorzitter pakte een bokshandschoen op (ook heel ludiek, een cadeautje van de actievoerders) om voor beter onderwijs te strijden, met meer diepgang. Hij sprak alle aanwezigen toe dat ook te doen.

Beter onderwijs, ja AEGEE-Amsterdam komt overal, maar niet in die collegezalen. Daar kunnen we weinig mee. Maar met de rest van zijn verhaal toch wel. Wij zullen ook te maken krijgen met een toename van het aantal leden. De eerste inschrijvingen beloven al dat we op de goede weg zijn. We proberen ons stinkende best te doen om al die nieuwe leden, en onze vertrouwde leden natuurlijk ook, een gevarieerd programma te bieden. Een programma vol van feestjes, borreltjes, reisjes, nieuwe dingen en plezier. Ik hoop dat we mee kunnen groeien met de UvA en dat we ook die diepgang kunnen bieden. Ik pak dus ook die handschoen op.

Heel ludiek allemaal.

Bram Houterman,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Intro-Blog: Martien van der Burg1 september, Amsterdam


IntroCIE loopt warm

Terwijl ons onovertroffen promotieteam na een week van flyeren, posters plakken, wijnproeven en vooral heel veel vertellen over de vereniging even rustig aan het genieten is van een hoofdstad die onder de AEGEE-stickers zit, loopt de IntroCIE warm om het stokje over te nemen. Op dit moment worden achter de schermen de laatste puntjes op de i gezet, en worden goede ideeën omgezet in geweldige ideeën.

Nadat we met de komende open borrels behalve jou nog een berg andere enthousiaste eerstejaars hopen te mogen verwelkomen barst op 23 september de introperiode los met een geweldig openingsfeest in de ESCAPE lounge (kom echter ook op 22 september naar de mentorgroepjesborrel om te horen wie jouw ouders-voor-drie-weken worden) Dit wordt de kick-off naar drie weken feesten, drinken, jouw nieuwe stad ontdekken en mensen leren kennen. Kijk voor het volledige programma even onderaan de website.

Wil jij ook ervaren wat de introCIE allemaal voor jou in petto heeft? Kom dan naar een van de open borrels, meld je aan en koop de enige kaart die er gedurende drie weken toe doet in Amsterdam: hét passe-partout waarmee je voordelig aan alle activiteiten mee kan doen (bij alle eerstejaars zit dit gelijk bij hun inschrijving)! Meld je dan ook meteen aan voor de kers op AEGEE's introtaart: ons beroemde en beruchte introweekend!

Martien van der Burg,
coördinator Introweken van de Introcommissie




Blog: Bram Houterman31 augustus, Amsterdam


Open bedoeling

Donderdag organiseren we een open feest. Een feest voor alle leden van AEGEE-Amsterdam. Gezellig lekker los gaan om de schade van een wilde zomer nog groter te maken? Of om de toon te zetten voor een wild feestseizoen? Wat het doel ook mag zijn, het wordt voor leden een wild weerzien en ik kijk al uit naar de danspasjes van menigeen. Een gezellig barretje in Barcelona is leuk, een foute club in Stockholm is spannend, maar er gaat niks boven scheuren met L. vd B. (we blijven discreet) of een goede hert van N. vd Z.

Maar het feest is ook voor al die potentiële leden. De types die al aan het inschrijfformulier staan te rammelen worden die avond zeker overgehaald. Deze studenten die denken een lekker gratis feestje mee te pakken worden vast in verleiding gebracht om serieus een lidmaatschap te overwegen. Jullie zijn allemaal van harte welkom.

Trek die dansschoenen aan en maak je klaar voor een heerlijke avond!

AEGEE-Amsterdam komt overal, zelfs in het Party Crew Café.

Bram Houterman,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Blog: Lotte Meijborg27 augustus, Amsterdam


Alleen maar voordelen

Het leven als PR-er voor AEGEE is makkelijk. Want welke andere vereniging heeft zoveel voordelen en leuke kanten? Waar nog meer heb je geen ontgroeningen en verplichtingen, betaal je maar 30 euro per jaar, kan je reizen door heel Europa, borrel je elke dinsdag, zijn er superleuke feesten en weekendjes en zijn er allemaal gezellige mensen? Inderdaad, nergens!

AEGEE is uniek en daarom superleuk. Afgelopen dagen zijn we met het PR-team op verschillende plekken aanwezig geweest: bij de infomarkten van de UvA en VU, bij een hele dag KersVers van de HBO-ers, ook zijn er veel mensen langs geweest om lekker wijn te proeven of te komen borrelen in onze kroeg! Het is tot nu toe een hele geslaagde week. Zoveel nieuwe gezichten, leuke mensen, veel drankjes en lange nachten.

Vandaag zijn we nog te vinden bij de informatiemarkt van de UvA. Maar dan houdt het PR-en nog lang niet op, want de komende 3 weken hebben we nog open borrels, waar iedereen langs mag komen om de sfeer te proeven. En als klap op de vuurpijl, kers op de taart, hebben we volgende week donderdag (3 sept) een open feest in het PartyCrewCafe. Geen entree, geen gedoe, wel bier, leuke mensen en gezelligheid! Kom langs en zie met eigen ogen hoe gezellig het bij ons is!

Lotte Meijborg,
Coördinator Extern Bestuur AEGEE-Amsterdam 2009/2010




Blog: Bram Houterman24 augustus, Amsterdam


AEGEE-Amsterdam komt overal!

Terwijl je de velletjes van je toch net iets te zongebruinde huid haalt en je je jetlag uit de ogen wrijft, is het tijd om je blik te richten op je nieuwe leven in Amsterdam. Eén ding heb je in ieder geval goed gedaan: kiezen voor dé stad van Nederland, waar je studententijd geheid wordt verrijkt met vele kroegen, grachten, culturen en invloeden. Maak nou ook die tweede goede keuze en verrijk je studententijd met studentenvereniging AEGEE-Amsterdam!

Tijdens je vakantie heb je misschien wel een hoop gedaan: nieuwe mensen ontmoet, nieuwe landen en plekken bekeken maar natuurlijk ook leuk gedaan met je vrienden en heb je, als het even mee heeft gezeten, een paar feestjes bezocht. Laten dit nou precies de ingrediënten zijn voor studentenvereniging AEGEE-Amsterdam! Samen met je nieuwe vrienden zul je Amsterdam én Europa gaan ontdekken. Dit alles in een ambiance waar niets hoeft en alles mag. Als je het even te druk krijgt met je studie kan je minder AEGEE doen, en in rustigere tijden kan je gewoon weer invoegen.

Je gaat misschien wel met een mentorgroepje door Amsterdam in de introductieweken van de HvA, UvA of VU. Tijdens die week ben jij samen met je mentorgroepje van harte uitgenodigd om even bij ons te komen kijken. Op maandag en dinsdag in die week hebben we open borrels. Ook staan we op allerlei informatiemarkten en organiseren we leuke activiteiten zoals een het befaamde kledingspel en een wijnproeverij. Onderaan deze pagina staat het programma, kijk daar even naar en maak bij je mentor kenbaar dat je bij ons langs wil komen, dan zien we jou graag samen met je groepje tijdens de introductieweek!

Ook als je al even in Amsterdam studeert leggen we tijdens onze open borrels jou graag onze mix voor. Wij bieden jou geen huisje, boompje en beestje, maar: een biertje een reisje en een feestje!

Graag zien we je, en onthoud: AEGEE-Amsterdam komt overal, kom jij ook?!

Bram Houterman,
Voorzitter AEGEE-Amsterdam 2009/2010